Apartman Hikayeleri - 1

Yavaşça apartmanın kapısını araladı içeriye girmek için. Adımını atar atmaz harekete duyarlı olan kat aydınlatması çalıştı. Yorucu bir iş gününün ardından apartmana girmek Hulusi Bey için oldukça mutluluk vericiydi. Eşi Filiz Hanım çoktan yemeği hazırlamış, kendisini bekliyor olmalıydı. Hulusi Bey klasik bir devlet memuruydu ve yaşamı da buna göre şekillenmişti. Ailesinden gelen sağ görüşlü, muhafazakar bir yapıya sahipti.

Hulusi Bey 3 katlı apartmanın 2. katında, 5 numaralı dairede oturuyordu. Evet eve gelip eşi Filiz Hanım'ın hazırladığı yemeğini yedikten sonra pijamalarını giyip, televizyon izyerek sigarasını ağır ağır tüttürmek onun için büyük bir zevkti. Yine de 2. kata çıkarken hep korktuğu bir şey vardı: 3 numarada oturan Mahmut Bey'le karşılaşmak. Aksu apartmanında oturan herkesin bildiği tek gerçek vardı. O da Mahmut Bey ve Hulusi Bey'in birbirlerinden ölesiye nefret ettikleri. Bu nefretin nedeni hakkında ortaya atılan birçok rivayet olmasına rağmen asıl neden kooperatif günlerinde meydana gelmiş bir tartışmaydı.

Hulusi Bey her adım attığında giydiği kösele ayakkabıların sesi apartmanın içinde yankılanıyordu. 3 numaralı dairenin önünden geçerken bir an duraksamasına rağmen hiçbir taviz vermeden 2. katın merdivenlerini tırmanmaya başladı. Biliyordu ki Mahmut Bey kendisine kapısının gözetleme deliğinden bakıyordu. Ama bugün bir olay kaldıramayacak kadar yorgundu Hulusi Bey. Tek görmek istediği eşi Filiz Hanım'ın hazırladığı yemek dolu sofraydı. Bu sofranın umuduyla Mahmut Bey ve 3 numarayı arkasında bıraktı Hulusi Bey...

***

Dipnot: Canımın sıkıldığını fark ederek, böyle küçük bir öykü yazma olayına girdim. "Vay efendim olmuyor! Yazamıyorsun! Yeteneksizlik paçalardan akıyor!" demeyin, kalbinizi kırarım.